تکنولوژی های نوین و سرنوشت بشر

هرگاه حالِ ما همسرم و من به خاطر وضعیتِ ایران و اوضاع نابسامانِ جهان خراب میشود، به سراغ فیلم یا مقاله ای میرویم دربارۀ آخرین دستاوردهای علم و تکنولوژی. فضای ذهنیمان به طرز غریبی بهتر می شود. آینده نگری مرهمی است بر این رنجِ جانکاهِ ما. این نوشتار، داستانِ جست و جوی بی پایان بشر است برای کشف واقعیت و دستکاری در طبیعت. داستانی شگفت انگیز و خواندنی.

جامعۀ بشری وضعیت عجیبی را می گذراند. قرار نبود در قرن بیست و یکم شاهد چنین اوضاعی باشیم. انگار ادارۀ امور از کنترل خارج شده. رهبران جوامع، در مقایسه با وظایف سنگینی که برعهده دارند، بیش از پیش به کوته قامتانی شبیه شده اند که، در صندلی بزرگ رهبری کشور خود، کوتوله ای مضحک به نظر می آیند. ساختارهای سیاسی و حکمرانی به شدت ناکارامد شده اند و نمی توانند برای مسائل پیچیدۀ امروز راه حل مناسب بیابند. رشد فسادِ نهادینه و سقوطِ غم انگیز ارزش های انسانی و نابرابری های فزایندۀ اجتماعی و اقتصادی دورنمای تاریکی از آیندۀ بشر ترسیم می کند.

آنچه امیدبخش است، حضور پررنگ مردم بسیاری از کشورها در خیابان ها در اعتراض به ناکارآمدی و فساد دولت مردانی است که برآنان حکومت می کنند.
اما این فقط یک روی سکۀ واقعیتِ جهانِ کنونی است. روی دیگر روند پرشتاب پیشرفت های علمی تکنولوژیک است که شاید دورنمای دیگری از جامعۀ بشری نشان میدهد.
هدف این نوشتار، معرفی مهمترین دستاوردهای علمی و تکنولوژی های نوینی است که از منظری دیگر زندگی بشر را دگرگون می سازند. شاید با این نوشتار بتوان این پرسش مهم را طرح کرد که آیا این دستاوردها در بطن خود راه حلی برای معضلاتی ارائه می دهند که به کلافی سردرگم تبدیل شده اند

نخست، حوزه های اصلی تکنولوژی های نوین و تکنولوژی های نو ظهور معرفی می شوند. فرق این دو آن است که کاربرد دستۀ نخست فراگیر شده و آثارش محسوس است. ولی کاربرد و آثار دستۀ دوم چندان آشکار نشده است. در جریان بحث، آثار این تکنولوژی ها بر زندگی بشر مطرح خواهد شد. سعی می شود بدون موضع گیری و پیش داوری، آثار مثبت و منفی این تکنولوژی ها معرفی شوند. هدف طرح سوال است.

باید اعتراف کنم که روزگاری در دام علم باوری گرفتار بودم و تصور می کردم پیشرفت علم و تکنولوژی می تواند به خلق جامعه ای انسانی تر بینجامد. ولی واقعیت های چند دهۀ اخیر نشان داد که پدیده های سیاسی و اجتماعی و حتی فرهنگی در جامعۀ بشری در آن بخش از طبیعتِ انسان ریشه دارند که هنوز ناشناخته مانده و تا رسیدن به وضعیت مطلوب راه درازی در پیش است.

علم و تکنولوژی نتوانسته مانع بروز فجایعی شود که قدرت طلبی، حرص و آز، انتقام جویی، منیّت، نبود مُدارای فرهنگی و قومی و نژادی و، بیش از همه، جهلِ مرکبِ انسانِ معاصر، به ویژه رهبران کشورها، عامل آن بوده است. شاید پیشرفت های علوم مغز و اعصاب و ژنتیک بتواند در آینده ریشۀ فیزیکی این هیجان ها و رفتارهای آسیب رسان بشر را کشف کند و برای کنترل آن راهکاری بیابد.

پیش از باز کردن بحث، باید به نکته ای اشاره کنم. پیشرفت های علمی و تکنولوژیک در برخی زمینه ها، لحظه ای یا دست کم روزانه است. چه بسا هر روز چیزی نو کشف یا اختراع می شود. همگامی با این شتاب و روزامد نگاه داشتن مطلب شاید ممکن نباشد. سعی کرده ام تا آ نجا که امکان داشته، دستاوردهای جدید را معرفی کنم.

 حوزه های اصلی تکنولوژی های نوین
پیش از معرفی حوزه های اصلی، لازم است فهم خود را از معنای تکنولوژی بیان کنم. تکنولوژی محصولِ تبدیل فهم و شناخت انسان از واقعیت به کاربرد است و کاربرد، یعنی دستکاری در طبیعت از طریق ابزاری ساختۀ انسان. در آغاز، پیش از انقلاب علمی، این فهم و شناخت، بیشتر تجربی و حسی بود. جرقه ای بود در ذهن یک مخترع که سعی داشت ابزاری بسازد که یا بارِ کار بدنی انسان را کاهش دهد، یا کارکردی تازه را وارد زندگی انسان کند. پس از انقلاب علمی و همگامی آن با انقلاب صنعتی، شاهد پیدایش نخستین جوانه هایی بودیم که بعدها به مراکز تحقیق و توسعه ( R&D ) تبدیل شدند و کارخانه های تکنولوژی نام گرفتند.

برای مطالعه ادامه مقاله روی لینک زیر کلیک کنید:

00X_تکنولوژی_های_نوین_و_سرنوشت_بشر_7

https://www.magiran.com/volume/155361

سخن ، بى تو مگر جاى شنیدن دارد ؟
نفس ، بى تو کجا ناى دمیدن دارد

علت کورى. یعقوب نبى معلوم است
شهر بى یار مگر ارزش دیدن دارد…

• روز شعر و ادب پارسی

روز بيست و هفتم شهريور ماه، سالروز درگذشت شهريار، شاعر ايرانی، با تصويب شورای عالی انقلاب فرهنگی، روز ملي شعر و ادب پارسی، ناميده شده است.

• شعر و ادبيات فارسی

در فرهنگ ما، زندگی با شعر آغاز و با شعر بدرقه می‌شود. کودک در گاهواره، لالایی می‌شنود و از همان آغاز به شعر اُنس می‌گیرد و پس از مرگ نیز، آرایه مزارش، شعری است که برایش می‌سرایند و چه بسا خود پیش از مرگ برای خویش شعری می‌سُراید. این آمیختگی ما با شعر و تأثیری که شعر بر فرهنگ و روحیات و رفتار ما می‌گذارد، ضرورت پرداختن به آن و ضرورت پاسداری از حریم این عنصر اعجاز آفرین را بیشتر روشن می‌سازد.

• نگاهی کوتاه به زندگینامه استاد شهریار

سید محمدحسین بهجت تبریزی (زاده ۱۲۸۵ – درگذشته ۱۳۶۷) متخلص به شهریار (پیش از آن بهجت) شاعر ایرانی اهل آذربایجان بود که به زبان‌های ترکی آذربایجانی و فارسی شعر سروده است. پدرش «حاج میرآقا بهجت تبریزی» نام داشت که در تبریز وکیل بود. شهریار دوران کودکی را -به علت شیوع بیماری در شهر- در روستاهای قایش قورشاق و خشگناب بستان‌آباد سپری نمود. پس از پایان سیکل (راهنمایی) در تبریز، در سال ۱۳۰۰ برای ادامه تحصیل از تبریز عازم تهران شد و در مدرسه دارالفنون تا سال ۱۳۰۳ و پس از آن در رشته پزشکی ادامه تحصیل داد. حدود شش ماه پیش از گرفتن مدرک دکتری به‌علت شکست عشقی و ناراحتی خیال و پیش‌آمدهای دیگر ترک تحصیل کرد.

پس از سفری چهارساله به خراسان برای کار در ادارهٔ ثبت اسناد مشهد و نیشابور، شهریار به تهران بازگشت. او در سال ۱۳۱۵ در بانک کشاورزی استخدام و پس از مدتی به تبریز منتقل شد. دانشگاه تبریز شهریار را یکی از پاسداران شعر و ادب میهن خواند و عنوان دکترای افتخاری دانشکده ادبیات تبریز را نیز به وی اعطا نمود. در مرداد ۱۳۳۲ به تبریز آمد و با یکی از بستگان خود به‌نام «عزیزه عبدخالقی» ازدواج کرد که حاصل این ازدواج سه فرزند -دو دختر به نام‌های شهرزاد و مریم و یک پسر به نام هادی- بود.

• شهریار و دنیای هنر

شهریار به تمامی هنرها، به ویژه شعر، موسیقی و خوشنویسی علاقه داشت. او نسخ، نستعلیق و خط تحریری را خوب می‌نوشت و قرآن را با خط خوش کتابت می‌کرد. در جوانی، سه تار را به نیکویی تمام می‌نواخت، ولی پس از مدتی در پی تحولاتی درونی، برای همیشه آن را کنار گذاشت.

• ویژگی شعر شهریار

بیان لطیف، ساده، روان و جذابیت کلام، ویژگی‌های شعر شهریار است. البته گاه در کنار بیان لطیف و ادیبانه، دیده می‌شود شاعر با شجاعت، پروایی از کاربرد اصطلاحات عامیانه ندارد و تصاویر زیبای کلامی را با جملات محاوره ای در می آمیزد و از اینکه ادیبان، سطح شعرش را نازل بپندارند نمی‌هراسد. این تلفیق شاعرانه، از ویژگی‌های شعر شهریار است. شهریار معتقد به تحول و تجدید حیات در شعر ادبی بود و آثار این نوگرایی در بیشتر اشعارش دیده می‌شود. او از کاربرد مضامین نو، پروایی نداشت و در این زمینه، نوآوری‌های فراوانی دارد.

شهریار در سرودن انواع گونه‌های شعر فارسی -مانند قصیده، مثنوی، غزل، قطعه، رباعی و شعر نیمایی- نیز تبحر داشته‌است. اما بیشتر از دیگر گونه‌ها در غزل شهره بود و از جمله غزل‌های معروف او می‌توان به «علی ای همای رحمت» و «آمدی جانم به قربانت» اشاره کرد. شهریار نسبت به علی بن ابی‌طالب ارادتی ویژه داشت و همچنین شیفتگی بسیاری نسبت به حافظ داشته‌است.

رعایت موارد بهداشتی دیگر مانند استفاده از ماسک و دستکش، پرهیز از روبوسی و دست دادن، رعایت فاصله‌گذاری اجتماعی و … برای تمامی افراد به خصوص دانش‌آموزان الزامی است.

دانش‌آموزان، معلمان، و دیگر کارکنان درصورت داشتن بیماری، نباید به مدرسه بیایند.

تمامی کادر مدرسه از قبیل مدیر، ناظم، معلم، دانش‌آموز، دفترداران، سرایدار و … باید حتما از ماسک و دستکش استفاده کنند و در صورت نداشتن، مدرسه باید در اختیار آن‌ها قرار دهد تا شانس ابتلا به ویروس کرونا را تا حداقل کاهش دهند.

ایستگاه‌هایی برای شستشوی دست با آب و صابون آماده کنید، و درصورت امکان، ژل و محلول الکلی ضدعفونی دست را در همه کلاس‌های درس، ورودی‌ها و خروجی‌ها و نزدیک ناهارخوری و سرویس‌های بهداشتی قرار دهید.

ساختمان مدرسه، کلاس‌ها و به خصوص آبخوری‌ها و سرویس‌های بهداشتی، به ویژه سطوحی که توسط افراد زیادی لمس می‌شوند باید گندزدایی گردد.

نرده‌ها، میز‌های ناهارخوری، لوازم ورزشی، دستگیره‌های در و پنجره، اسباب‌بازی‌ها، ابزار کمک آموزشی و … را حداقل یکبار در روز تمیز و ضدعفونی کنید.

ساعت شروع و پایان مدرسه را به گونه‌ای بچینید که از همزمانی رفت و آمد دانش‌آموزان و ازدحام جلوگیری شود.

دورهمی‌ها، بازی‌های ورزشی و دیگر رویداد‌هایی را که موجب تجمع و ازدحام می‌‍شود، لغو کنید.

در صورت امکان، میز‌های دانش‌آموزان را با حداقل یک متر فاصله از یکدیگر، بچینید.

حفظ فاصله از یکدیگر و اجتناب از تماس‌های فیزیکی غیرضروری را به دانش‌آموزان آموزش دهید و در این زمینه، الگوی مناسبی برای آن‌ها باشید.

مقرراتی برای رسیدگی به دانش‌آموزان و کارکنان بیمار تعیین و برای اجرای آن برنامه‌ریزی کنید.

شماره تماس‌های اضطراری مدرسه را به روزرسانی نمایید.

فرآیندی برای جدا کردن دانش‌آموزان و کارکنان علائم دار از افراد سالم تعیین کنید، بدون اینکه زمینه‌ای برای برچسب زدن ایجاد کنید.

از قبل شیوه‌ای برای اطلاع رسانی به والدین در نظر داشته باشید.

با توجه به موقعیت، شاید لازم باشد دانش آموزان/کارکنان را مستقیم به مراکز بهداشتی ارجاع دهید یا آنها را به خانه بفرستید.

از قبل این دستورالعمل‌ها مقررات را به اطلاع کارکنان، والدین و دانش‌آموزان برسانید.

به دستورالعمل‌های وزارت بهداشت و وزارت آموزش و پرورش کشور عمل کرده و از آنها پیروی کنید.

اطلاعات موثق را با کارکنان، والدین و دانش‌آموزان به اشتراک بگذارید، و به آنها اخبار به روز درباره وضعیت مواجهه با بیماری در مدرسه، شامل شیوه‌های پیشگیری و کنترل بیماری، ارائه دهید.

والدین را توجیه کنید که چنانچه فردی در منزلشان به بیماری کرونا مبتلا شد، موضوع را به مدرسه اطالع دهند و فرزند خود را به مدرسه نفرستند.

حتما به پرسش‌ها و نگرانی‌های دانش‌آموزان توجه کنید و به آنها پاسخ دهید.

می‌توان از راه‌های مختلفی از جمله تولید محتوای متناسب با سن کودک، در قالب‌های مختلفی مثل پوستر‌های نصب شده بر روی تخته اعلانات، دستشویی‌ها و دیگر مکان‌های پررفت وآمد، سوالات دانش‌آموزان را پاسخ داد.

درصورت نیاز، روال‌های جاری مدرسه را تغییر و با وضعیت موجود، انطباق دهید مقرراتی منعطف برای حضور در مدرسه و درخواست مرخصی استعالجی، تدوین کنید تا دانش آموزان و کارکنان ترغیب شوند هنگام بیماری خودشان یا برای نگهداری از اعضای بیمار خانواده، در خانه بمانند و در مدرسه حاضر نشوند.

از تشویق برای حضور کامل افراد در مدرسه، خودداری کنید.

سمت‌ها و مسئولیت‌های شغلی کلیدی را در مدرسه شناسایی کنید، و برای آموزش سایر کارکنان جهت پوشش این مسئولیت‌های کلیدی، برنامه‌ریزی کنید.

برای تغییرات احتمالی در تقویم آموزشی، به خصوص تغییر در زمان امتحانات و تعطیلات، آمادگی و برنامه داشته باشید

وضعیت حضور دانش‌آموزان و کارکنان را پایش کنید.

روالی برای پایش دانش‌آموزان و کارکنان غایب در مدرسه داشته باشید و آمار غیبت در مدرسه را با الگوی غیبت در شرایط عادی مدرسه، مقایسه کنید.

چنانچه افزایش قابل توجهی در روند غیبت دانش‌آموزان و کارکنان به دلیل بیماری‌های تنفسی مشاهده کردید، به مسئولین وزارت بهداشت منطقه اطلاع دهید.

برای تداوم روند یادگیری دانش‌آموزان برنامه‌ریزی کنید درصورت غیبت یا مرخصی استعلاجی دانش‌آموزان و کارکنان یا تعطیلی موقت مدرسه، از تداوم دسترسی دانش‌آموزان به آموزش باکیفیت پشتیبانی کنید.

استفاده از استراتژی‌های آموزش مجازی؛ تعیین تمارین، تکالیف و مطالبی برای مطالعه در منزل استفاده از ظرفیت پخش برنامه‌هایی با محتوای درسی از طریق رادیو، تلویزیون، یا پادکست؛ تعیین معلمانی برای تماس از راه دور روزانه یا هفتگی با دانش‌آموزان و پیگیری وضعیت آنها؛ بازنگری/تدوین استراتژی‌های آموزشی فشرده، متناسب با شرایط جدید؛ برنام‌ه‌های هدفمند برای آموزش سلامت/بهداشت، آموزش نحوه پیشگیری از بیماری و کنترل آن را در فعالیت‌ها و طرح درس‌های روزانه دانش‌آموزان تلفیق کنید.

اطمینان حاصل کنید که محتوای انتخابی شما، نه تنها نسبت به عواملی مثل سن، جنسبت، قومیت و معلولیت حساس است، بلکه به آن پاسخگوست و متناسب با نیاز‌های گروه‌های مختلف، تدوین شده است.

دقت کنید که این فعالیت‌های هدفمند در برنامه درس‌های موجود گنجانده شوند.

به نیاز‌های حوزه سلامت روان و حمایت روانی- اجتماعی توجه کنید

کودکان و دانش‌آموزان را تشویق کنید که درباره سوالات و نگرانی‌های خود با شما صحبت کنند. به آن‌ها توضیح دهید که داشتن واکنش‌های متفاوت در این شرایط، کاملاً طبیعی است.

کودکان را به صحبت با معلمان درباره پرسش‌ها یا نگرانی‌های شان تشویق کنید.

اطلاعات مربوط به بیماری و شرایط حاصل از آن را صادقانه، ولی متناسب با سن دانش آموزان به آن‌ها ارائه دهید.

به دانش‌آموزان یاد بدهید چگونه حامی همکلاسی‌هایشان باشند و چطور جلوی قلدری و اذیت همکلاسی‌های خود را بگیرند و در مقابل آن واکنش نشان دهند.

اطمینان حاصل کنید که معلمان از منابع موجود برای حمایت از تندرستی و سلامتشان (به خصوص در حوزه حمایت روانی-اجتماعی) آگاه هستند.

با همکاری مربیان بهداشت مدارس یا مددکاران اجتماعی همکار با مدرسه، برای شناسایی و حمایت از دانش‌آموزان و کارکنان دارای علائم استرس و اضطراب، اقدام کنید.

از گروه‌های آسیب پذیر حمایت کنید با همکاری با نظام ارائه خدمات اجتماعی (یا هر گونه ارائه دهنده خدمات به مدارس)، از تداوم ارائه خدمات اساسی که تا کنون در مدارس انجام می‌گرفت، از جمله غربالگری سلامت، برنامه تغذیه، یا انواع برنامه درمانی برای کودکان با نیاز‌های ویژه، اطمینان حاصل کنید.

به نیاز‌های خاص کودکان دارای معلولیت، و پیامد‌های جدی این بیماری یا تاثیرات ثانویه آن بر گروه‌های به حاشیه رانده شده، توجه کنید.

منبع: www.snn.ir

تاریخ: ۱۸ شهریورماه ۱۳۹۹

بدانید که تنها نیستید و با کسی که به او اعتماد دارید، صحبت کنید مثلا یکی از والدین یا معلم‌هایتان با صحبت کردن درباره احساساتی که دارید، می‌توانید نقش بیشتری در حفظ سالمت و ایمنی خود و مدرسه اتان داشته باشید. سوالاتی که در ذهن دارید را مطرح کنید، به خودتان فرصت بدهید درباره این بیماری یاد بگیرید و از منابع معتبر اطلاعات دریافت کنید.

از خود و دیگران محافظت کنید.

دست‌های خود را مرتباً با آب و صابون به مدت ۲۰ ثانیه بشویید.

به یاد داشته باشید که به صورت خود دست نزنید.

لیوان، بشقاب و قاشق و چنگال، غذا و نوشیدنی خود را با دیگران به صورت مشترک استفاده نکنید.

در حفظ سلامت خود، مدرسه، خانوداه و جامعه پیشرو باشید.

آنچه درباره پیشگیری از بیماری یاد می‌گیرید را با خانواده و دوستانتان، و به خصوص با کودکان کم سنتر از خود، به اشتراک بگذارید.

در رعایت نکات بهداشتی از جمله سرفه یا عطسه کردن در دستمال یا آرنج خود و شستشوی دست‌ها، الگو باشید، به خصوص برای اعضای کم سن و سال‌تر خانواده.

به همکلاسی‌ها و دوستانتان و یا هرکسی، برچسب‌های مرتبط با بیماری نسبت ندهید و کسی را به این خاطر اذیت نکنید.

به یاد داشته باشید که این ویروس به هیچ عنوان به مرز‌های جغرافیایی، قومیت، سن، وضعیت توانایی یا جنسیت فرد ربطی ندارد.

به همراه داشتن صابون جیبی، اسپری الکل ومحافظ صورت توصیه می‌شود.

اگر با وسایل حمل ونقل عمومی به مدرسه میروید از ماسک اسنقاده نمایید و فاصله خود را بادیگران رعایت کنید و حتی‌المقدوراز دست زدن به سطوح عمومی بپرهیزید.

یک ماسک اضافه به همراه داشته باشید تا در صورت نمناک یاخیس شدن آن را تعویض نمایید.

از قبول کردن یا تعارف غذا با دوستانتان بپرهیزید.

از تجمع ودورهمی‌های دوستانه در زنگ تفریح خودداری کنید.

اگر احساس بیماری می‌کنید، به والدین یا دیگر اعضای خانواده یا سرپرست خود بگویید و درخواست کن که در خانه بمانید.

دستان خود را قبل از ورود به مدرسه و همچنین قبل و بعد از پایان هر کلاس به مدت یک دقیقه با آب و صابون بشویید.

قبل از شستن دست‌ها، از دست زدن به چشم، دهان و بینی پرهیز کنید.

از لوازم‌تحریر شخصی خود استفاده کنید و از دیگران ابزاری قرض نگیرید.

بعد از استفاده ماسک و دستکش به هیچ عنوان آن‌ها را در محیط مدرسه یا کلاس رها نکنید. حتما آنها را در کیسه پلاستیکی بگذارید و سپس در یک سطل زباله دردار بیندازید.

با خود بطری آب به همراه داشته باشید تا در صورت تشنگی از آبخوری مدرسه استفاده نکنید.

قانون «فاصله گذاری اجتماعی» را رعایت کنند و حداقل یک و نیم تا دو متر از یکدیگر فاصله داشته باشند.

منبع: www.snn.ir

تاریخ: ۱۸ شهریورماه ۱

یکی از شاخص‌های رشد در جوامع متمدن، میزان بهره‌مندی مردم آن کشور از حداقل سواد نوشتن و خواندن است. بدیهی است مبارزه با بی‌سوادی نه تنها در مقوله توسعه فرهنگی به عنوان نخستین گام قلمداد می‌شود، بلکه در حوزه‌های اجتماعی و اقتصادی و سیاسی نیز حائز اهمیت ویژه‌ای است. هر چه افراد جامعه به سمت باسوادی شدن پیش روند، یقیناً سیر تحول و رویکرد آن جامعه به سمت مفهوم توسعه امر سریع‌تری خواهد بود. با نامگذاری چنین روزی به نام روز جهانی مبارزه با بی‌سوادی از سوی سازمان‎ آموزشی، علمی و فرهنگی ملل‎ متحد یونسکو، جهانیان حذف این پدیده شوم را از جامعه بشری خواستار می‌شوند.

• سواد چیست؟
  در تعریف سنتی، سواد توانایی خواندن و نوشتن است و یا توانایی به‌کاربردن زبان برای خواندن، نوشتن، گوش‌دادن و سخن‌گفتن. ولی در مفهوم نوین این واژه به سطحی از خواندن و نوشتن که برای ارتباط کافی است گفته می‌شود و یا سطحی که یک فرد بتواند مفهوم را بفهمد و انگاره‌ها و اندیشه‌هایش را تا جایی که بتواند در آن جامعه سهیم باشد، بیان کند. سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد (یونسکو UNESCO) تعریف زیر را داده‌است: «باسوادی توانایی شناخت٬ درک٬ تفسیر٬ ساخت، برقراری ارتباط و محاسبه در استفاده از مواد چاپ‌شده و نوشته‌شده مربوط به زمینه‌های گوناگون است.

باسوادی زنجیره آموزشی را که توانایی رسیدن به اهداف، توسعهٔ دانش و پتانسیل، و شرکت کامل در جامعه‌ای بزرگتر را برای یک فرد فراهم می‌کند، دربر دارد.»

• سوادآموزی از نگاه اسلام
  اسلام، دینی است که با امر به خواندن اعلام وجود کرد و در نخستین گوهرهای آسمانی اش پس از توحید، از تعلیم و قلم سخن به میان آورد. آخرین هدیه پروردگار برای زمینیان نیز یک کتاب است. اسلام، پرچم دار مبارزه با بی‌سوادی است و از بزرگ ترین حامیان دانش اندوزی؛ تا آنجا که پیامبر اسلام(ص) در نخستین اقدامات خود پس از اولین پیکار نظامی با مشرکان، آموزش خواندن و نوشتن به ده مسلمان را بهای آزادی اسیران باسواد اعلام می‌کند و با این دستور، در عمل، پرچم دار مبارزه با بی‌سوادی می‌شود.

• بی‌سوادی در کشورهای جهان سوم
  وجود بی‌سوادی در کشورهای جهان سوم به سبب ناهماهنگی در برنامه‌ریزی طرح‌های آموزشی است. اگر توسعه آموزش در همه مکان‌ها و در همه زمان‌ها هماهنگ می‌بود، در سایر عرصه‌های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی نیز توسعه با روند بهتری رشد می‌نمود. بی‌سوادی باعث ناآگاهی و رکود ذهنی می‌شود و می‌تواند عاملی برای برهم زدن نظم اجتماعی گردد.

75درصد تعداد بی‌سوادان جهان در ده کشور متمرکز شده اند؛ هند، چین، پاکستان، بنگلادش، نیجریه، اتیوپی، مصر، برزیل، اندونزی و جمهوری کنگو. گرچه کشوری مانند افغانستان نیز با وضعیت اسف بار بی‌سوادی گوی سبقت را از بقیه کشورها ربوده است. دو سوم از این تعداد بی‌سواد را زنان تشکیل می دهند که از فرصت‌های نابرابر اقتصادی و اجتماعی در این جوامع رنج می‌برند.

• مبارزه با بی‌سوادی در ایران
  اولین سازمانی که رسماً در سال ‌١٣١٥ برای مبارزه با بی‌سوادی بزرگسالان در ایران شروع به کار کرد، اداره تعلیمات اکابر بود. در سال ‌١٣٢٢ و بعد از جنگ جهانی دوم، کلاس‌های سوادآموزی بزرگسالان تحت عنوان آموزش سالمندان آغاز به کار کرد و در فاصله سال‌های ١٣٢٠ تا ١٣٣٥، آموزش بزرگسالان با عنوان تعملیات اساسی در جهان با بنیانگذاری یونسکو مورد توجه قرار گرفت و به صورت آزمایشی در کشورهای مصر، هلند، فیلیپین و مکزیک به اجرا درآمد.

هوشنگ مرادی کرمانی در سال ۱۳۲۳ در روستای سیرچ از توابع شهداد به دنیا آمد.

نامش را سال‌هاست در ادبیات داستانی می‌شنویم و البته آن‌قدر آرام که خیلی‌ها گمان مرگ بر این مرد می‌برند. وقتی به سوابق ادبی‌اش می‌پردازیم می‌بینیم که این گمان شوم، پر بی راه هم نیست: تقریبا شصت سال پیش فعالیتش را با رادیو و مطبوعات آغاز می‌کند: چندی بعد داستان «کوچه‌ی ما خوشبخت‌ها» را در مجله‌ی خوشه (به سردبیریِ شاملو) و در دهه‌ی پنجاه مجموعه داستانهای «معصومه» و «من غزالِ ترسیده‌ای داشتم» را انتشار می‌دهد. در سالِ ۵۳ «قصه‌های مجید» را خلق می‌کند که جایزه‌ی «کتابِ برگزیده‌ی سال ۱۳۶۶» را نصیب وی کرده، بیش از ۳۰ بار تجدید چاپ یافته است و جزوِ اولین آثار ترجمه شده‌ی وی به زبان انگلیسی محسوب می‌شود. اما اولین جایزه نویسندگی اش به خاطر «بچه‌های قالیباف‌خانه» بود که در سال ۱۳۵۹ جایزه نقدی شورای کتاب کودک و جایزه‌ی جهانی اندرسن در سال ۱۹۹۲ را به او اختصاص داد.

او دوران کودکی‌اش را در این روستا گذراند وی مادرش را در کودکی از دست داد و همراه پدربزرگ و مادربزرگش بزرگ شد. هوشنگ مرادی کرمانی پس از پایان تحصیلات ابتدایی به کرمان رفت و نوجوانی‌اش در این شهر گذراند. او در نهایت در دانشکده‌ هنرهای دراماتیم تهران پذیرفته شد و همزمان در رشته‌ مترجمی زبان انگلیسی درس خواند. پس از پایان دوران تحصیل در تهران مرادی کرمانی به کرمان بازگشت.

تقریبا شصت سال پیش فعالیتش را با رادیو و مطبوعات آغاز می‌کند، چندی بعد داستان «کوچه‌ ما خوشبخت‌ها» را در مجله‌ خوشه (به سردبیریِ شاملو) و در دهه‌ پنجاه مجموعه داستان‌های «معصومه» و «من غزالِ ترسیده‌ای داشتم» را انتشار می‌دهد.

در سالِ ۵۳ «قصه‌های مجید» را خلق می‌کند که جایزه‌ «کتابِ برگزیده‌ سال ۱۳۶۶» را نصیب وی کرده، بیش از ۳۰ بار تجدید چاپ یافته است و جزوِ اولین آثار ترجمه شده‌ وی به زبان انگلیسی محسوب می‌شود. مجید و بی بی دوست داشتنی‌اش ساعت‌های خوبی در دوران کودکی بچه‌های دهه‌ 60 و 70 رقم زده‌اند. قصه‌های مجید را کیومرث پوراحمد به شکل فیلمنامه در آرود و سریال تلویزیونی آن در دهه‌ هفتاد در تلویزیون پخش شد، در این مجموعه‌ تلویزیونی بی بی و مجید در اصفهان زندگی می‌کنند و ماجراهای بامزه‌ای برایشان رقم می‌خورد.

هوشنگ مرادی کرمانی نویسنده‌ بسیار برجسته‌ای است. او از دل فقر در یک روستای دورافتاده تا به اینجا آمده است. او فقط یک نویسنده نیست، قصه‌گویی بزرگ است. روایت ساختن را بلد است. می‌داند چگونه حرف بزند که مخاطب را پای حرف‌هایش بنشاند، هوشنگ مرادی کرمانی را می‌توان از نسل پدربزرگ‌های قصه‌گوی پای کرسی دانست. او قصه می‌گوید و در دل قصه‌هایش دردهای جامعه را به رخ می‌کشد. مرادی کرمانی شعار نمی‌دهد، بیانیه نمی‌‌خواند بلکه با داستانش حرف‌هایش را می‌زند، او با اشک‌ها و لبخندهای شخصیت‌های قصه‌هایش حرف می‌زند و همین باعث می‌شود حرف‌هایش به دل بنشیند، به دل مردمی که قصه‌های مرادی کرمانی را زندگی کرده‌اند.

اولین جایزه نویسندگی‌ او به خاطر «بچه‌های قالیباف‌خانه» بود که در سال ۱۳۵۹ جایزه نقدی شورای کتاب کودک و جایزه‌ی جهانی اندرسن در سال ۱۹۹۲ را به او اختصاص داد. خود او درباره‌ این کتاب می‌گوید: «برای نوشتن این داستان، ماه‌ها به کرمان رفتم و در کنار بافندگان قالی نشستم تا احساس آن‌ها را به‌خوبی درک کنم».

• آثار هوشنگ مرادی کرمانی

مرادی کرمانی آثار بی‌شماری در کارنامه دارد که از میان آن‌ها می‌توان به داستان‌های «خمره»، «آب‌انبار»، «لبخند انار»، «نازبالش»، «ته خیار»، «مثل ماه شب چارده»، «مربای شیرین»، «مشت بر پوست» و چندین کتاب دیگر اشاره کرد. «قاشق چای‌خوری» آخرین اثر این نویسنده است که در نمایشگاه کتاب 98 رونمایی شد.

او نویسنده‌ فیلم‌نامه‌های «کاکلی»، «تیک‌تاک»، «کیسه‌ برنج» و همین‌طور فیلم ماندگار و زیبای سینمای ایران، «مهمان مامان» است. «شما که غریبه نیستید» مجموعه خاطرات مرادی کرمانی است که منتشرشده است.

هوشنگ مرادی کرمانی برای آثار کم‌نظیرش برنده‌ جوایز مختلفی شده است از میان این جوایز می‌توان به جایزه‌ جهانی اندرسن در سال‌های 1984 و 2014 میلادی، جایزه‌ کتاب سال 1994 کودکان و نوجوانان اتریش در سال 1994، سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌نامه در دوازدهمین جشنواره‌ی فجر، جایزه‌ مهرگان ادب، عنوان نویسنده‌ برگزیده‎ کشور کاستاریکا و همچنین جایزه‌ خوزه مارتینی در سال 1995 اشاره کرد.

زنده نام “مجتبی کاشانی” به همراه جمعی از دوستان نزدیک خود عبدالحسین وجیه اللهی، غلامحسین شافعی، مهدی سلطان محمدی، همایون حاجی خانی و یاران و اساتید عاشق و هنرمندی چون یداله کابلی، عثمان محمد پرست و نیکل فریدنی سنگ بنای “جامعه یاوری فرهنگی”را که هدف و فعالیت آن ساخت مدارس و مراکز آموزشی و فرهنگی در مناطق کم‌برخوردار کشور بود، در شهریور ماه سال ۱۳۶۲ بنیان نهاده اند.

بنیانگذار “جامعه یاوری فرهنگی”
شاعر و مشاور صنعتی كه مدرسه ساخت و ساخت و ساخت.

كاشانی شاعری است كه می‌توان او را در عين لمس واقعیتهای تلخ، مثبت انديش و امیدوار دانست، شاعری كه در فضای شعری سهراب سپهری تنفس می‌كند و بر آن است تا در كشش‌های صرفاً عاشقانه نپوسد و توصيه سهراب را كه شاعران وارث آب و خــرد و روشنی‌اند را جامه عمل بپوشاند و افق از لای شعرش سرك بكشد، سخنش از طلوع فرداها باشد و شاعر آب و گل آينه باشد. او تلاش می‌كند به مخاطبانی كه عمدتاً مديران صنعت و فناوری هستند و در لابــه لای چرخ‌های صنعت وارداتی گير كرده‌اند درودی گرم بفرستد.

تا برویانم عشق
بذرها افشاندم
بارها روییدم
بارها پژمردم

تا بنوشانم عشق
جام مردم گشتم
دل به آنها دادم
دل از آنها بردم

وبدانید که در بازی عشق
شرط بستم با خویش
باختم دنیا را
زندگی را بردم

یاد و نامش تا ابد جاودان باد.

5 سپتامبر مصادف با 14 شهریور روز جهانی خیریه است.

هرساله موسسات خیریه در سراسر جهان برای بهبود شرایط زندگی نیازمندان، کودکان بی‌سرپرست یا بدسرپرست، پناهندگان، بیماران و حیوانات و … تلاش می‌کنند و با فعالیت‌های خود به میلیون‌ها موجود زنده (اعم از انسان یا حیوان یا گیاه) امید زندگی دوباره می‌دهند.

علت نامگذاری این روز سالروز درگذشت “مادر ترزا” است. روز جهانی خیریه در سال 2012 توسط مجمع عمومی سازمان ملل اعلام گردید. سالروز مرگ «مادر ترزا»، سمبل قابل احترامی از کار خیرخواهانه می باشد و انتخاب این روز مستقیماً به تلاش‌های خستگی ناپذیر او در امور خیریه و کمک به هم‌نوع اشاره دارد.

• مادر ترزا چه کسی بود؟

اگنس گونجا بویاجیو Agnes Gonxha  Bojaxhiu معروف به “مادر ترزا” یک راهبه کاتولیک آلبانیایی متولد 1910 بود. در12 سالگی از خانه رفت و عضو گروه “خواهران لورتو” شد.

درسال 1929 به هندوستان رفت. در سال 1931 به عنوان راهبه قسم یاد کرد و درست در آن زمان نام “ترزا” را برای خود انتخاب کرد. او علاقه ای خاص به “ترزا اهل آویلا” داشت. “ترزا اهل آویلا” بنیانگذار خدمات خیرخواهانه بود.

مادر ترزا در سال 1948 صومعه را ترک کرد و به دنبال پرستاری رفت. او پرستاری افراد قحطی زده و بینوا را در هند بر عهده گرفت. در سال 1948 کار مبلغی را در هندوستان شروع کرد و به عنوان شهروند در هند در میان شهروندان زندگی کرد. ترزا در هندوستان جمعیت مبلغان خیریه را تاسیس نمود.

ترزا خدمات زیادی را در دوران عمر خود انجام داد. در سال 1979 جایزه صلح نوبل را دریافت کرد. مادر ترزا مدیریت خیریه بزرگی را عهده دار بود. در سال 1982 در اوج محاصره بیروت توانست آتش بس موقتی بین ارتش اسراییل و چریک های فلسطینی ایجاد کند و در این بین 37 کودک را که در بیمارستانی در خط مقدم گرفتار شده بودند نجات دهد. او سرانجام بعد از گذراندن بیماری های سخت در 5 سپتامبر 1997 درگذشت.

• روز جهانی خیریه

در سال 2011 پیشنهادی از طرف دولت و پارلمان مجارستان خطاب به سازمان ملل شد مبنی بر حمایت عمومی از خیریه ها که در سراسر جهان در حال فعالیت هستند. در 17 سپتامبر 2012 در پاسخ به این پیشنهاد مجمع عمومی سازمان ملل متحد قطعنامه ای را با رای همه 44 عضو سازمان ملل  تصویب کرد مبنی بر این که 5 سپتامبر به عنوان روز جهانی خیریه اعلام شود.

• 44 کشور عضو که این مصوبه را تصویب کردند عبارتند از:

اسلوونی، تایلند، ترکیه، اوکراین، جمهوری کره، رومانی، ماداگاسکار، مالت، مونته نگرو، صربستان، سنگاپور، اسلواکی، پاکستان، لهستان، جمهوری قبرس، اردن، قزاقستان، قرقیزستان، لتونی، لبنان، لیتوانی، لوکزامبورگ، مقدونیه، اریتره، استونی، جورجیا، یونان، هند، ایرلند، اسرائیل، ایتالیا، آلبانی، آنگولا، استرالیا، بلاروس، بوسنی و هرزگوین، بلغارستان، کامبوج، شیلی، کرواسی، جمهوری دومینیکن، گواتمالا، هندوراس، مجارستان.

در 5 سپتامبر2013 اولین بزرگداشت سازمان ملل در نیویورک در دفتر مرکزی سازمان ملل به عنوان روز جهانی خیریه برگزار شد.

در آن سال با برگزاری اولین روز جهانی خیریه در پایتخت مجارستان به مناسبت اولین روز بین المللی خیریه یک نمایشگاه عکس و یک کمک مالی برگزار شد. ریتز کارلتون دوحه و هلال احمر قطر با شعار”بازگشت زندگی خود را برگردانید” امور خیریه خود را به فرزندان سوری اختصاص دادند. در پایتخت مجارستان به وسیله داوطلبان مجارستان برنامه توزیع غذای رایگان اجرا شد و در هر ساعت 500 بشقاب غذای گرم و مطلوب گیاهی، ماست، شیرینی و میوه بین نیازمندان تقسیم شد.

در سال 2014 در روز جهانی خیریه در بوداپست از مجسمه مادر ترزا رونمایی شد. این تندیس هدیه ای از طرف سفیر جمهوری آلبانی به شهرداری بوداپست بود. در آن سال تعداد زیادی پتو، بین نیازمندان توزیع شد و فروشندگان صندوق فروش روز خود را در اختیار خیریه قرار دادند.

سازمان ملل متحد در سال 2015  برنامه ای در سازمان برنامه توسعه پایدار (SDG) را تصویب نمود به این عنوان که در سال 2030 بزرگترین چالش جهانی برای توسعه پایدار در جهان، ریشه کن کردن فقر و فقر شدید جهانی می باشد. در این دستور کار، توجه جهانیان بر نیازهای آسیب پذیرترین و فقیرترین افراد جلب شده است. توسعه پایدار 17 هدف را در دستور کار خود دارد که می توانند به 6 حوزه مهم تقسیم شود و آن 6 حوزه عبارتند از سیاره زمین، مردم، صلح، رفاه،مشارکت.

5 سپتامبر از طرف سازمان ملل متحد به نام روز جهانی خیریه اعلام شد تا نقش سازمان های خیریه و افراد خیر در کمک به مردم دردمند و نیازمند را مشخص کند.

• صرفه جويی در هزينه‌ها
• عدم محدوديت زمانی و مكانی
• كم كردن هزينه سرانه آموزشی كشور
• استفاده مفيد از رايانه و اينترنت در خانه‌ها
• افزايش انگيزه برای يادگيری و جذب دانش‌آموزان
• همسان سازی آموزشی به خصوص نقاط محروم
• افزايش خود كنترلی و مسئوليت پذيری برای آموزش
• آموزش گسترده و با كيفيت براي تمام دانش‌آموزان كشور
• استفاده از قابليت تكرار كه بزرگترين برتری مدرسه مجازی است.
• يادگيری طوری كه فرآيند آموزش برای دانش‌آموز سرگرم كننده و دلنشين باشد.

تفاوت مدارس حضوری و مدارس مجازی

• در روش سنتی تدريس برای گفتار و عكس‌ها محدود است. مربيان آموزش مجازی امكان استفاده از انواع رسانه‌ها برای نقل موضوع جذب و درگير كردن دانش‌آموزان و ايجاد ارتباط ميان دانش‌آموزان و مربيان را دارند.
• یک دقیقه از یک کلاس درس برابر با یک دقیقه تمرین آنلاین نیست. یک موضوع تدریس شده تحت روش آموزش آنلاین، معمولا ۲۵ تا ۶۰ درصد کمتر از آموزش سنتی وقت می‌برد.
• چرا که تدارکات خاصی نیاز نیست و همچنین آموزش‌های آنلاین فشرده‌تر و مفیدتر از آموزش‌های سنتی است.

به اين اميد كه روزی هيچ دانش‌آموز با استعدادی به علت دوری از مناطق علمی كشور از پيشرفت و ادامه تحصيل باز نماند.

– مدرسه مجازی به مکان محدود نمی‌شود.

– آموزش، فعالانه انجام می‌شود بدون آنکه معلم و دانش‌آموز همدیگر را ببیند.

– والدین می‌توانند بر آموزش فرزندان خود نظارت داشته باشند و مرتب از پیشرفت آنها آگاهی یابند.

– هر دانش‌آموزی می‌تواند با شناخت علایق و استعدادهای خود، متناسب با آنها از آموزش‌های این مدارس بهره گیرد.

– معلم می‌تواند تکالیف هر دانش‌آموز را به تفکیک اعلام کند. تکالیف انجام شده را ببیند و نمره دهد، به دانش‌آموز توصیه‌های لازم را بکند و به والدین از میزان پیشرفت فرزندان گزارش دهد.

– کتاب به صورت دیجیتالی در اختیار دانش‌آموز قرار می‌گیرد و او می‌تواند آن را در حافظه دراز مدت خود ذخیره کند. بنابراین چاپ مطالب، کتاب، تکالیف و پاسخ آنها لزومی ندارد.

مدرسه مجازی چیست؟ یک واحد آموزشی که از طریق استفاده از کامپیوتر، خطوط تلفن و ارتباطات اینترنتی و تولید محتوای الکترونیکی سعی دارد آموزش را به یادگیرندگان ارایه نماید که تا حدود زیادی مشابه آموزش حضوری و رو در رو باشد.

معلم و دانش‌آموز  با همدیگر به طور مستقیم ارتباط ندارند و این ارتباط طوری برقرار می‌گردد که همدیگر را احساس کنند و تصور نمایند که در یک مدرسه واقعی در حال آموزش هستند.

• نحوه ثبت‌نام در مدارس مجازی  از طریق اینترنت:

در مدرسه‌ی مجازی محدودیت جغرافیایی وجود ندارد. به طوری که یک دانش‌آموز در هر جای دنیا می‌تواند در مدرسه‌ی مجازی ثبت‌نام کرده و از محتویات مدرسه مجازی استفاده نماید.

• هر کاری که بتوان در یک مدرسه واقعی انجام داد در یک مدرسه مجازی نیز قابل اجرا است:

در این مدرسه دانش‌آموزان از طریق اینترنت ثبت‌نام کرده و ادامه تحصیل دهند. آنان با استفاده از این امکان می‌توانند با معلمان خود ارتباط برقرار کرده و تکالیف خود را دریافت کنند. همچنین می‌توانند این تکالیف را همزمان انجام داده یا آنها را در کامپیوتر خود ذخیره کرده و هر وقت فرصت کردند انجام دهند.

• مدرسه مجازی به زمان محدود نمی‌شود:

دانش‌آموز و معلم هر زمان که بخواهند می‌توانند در همان زمان یا از طریق چت آنلاین سایت، در هر ساعت از شبانه روز با هم ارتباط داشته باشند.

دانش‌آموزان تیزهوش و دیرآموز می‌توانند به میزان توانایی و استعداد خود از آموزش‌های این مدرسه بهره برده و آموزش‌های انفرادی به میزان توانایی‌های خود دریافت کنند.

• درمدرسه مجازی خود کنترلی دانش‌آموزان افزایش یافته و مسئولیت بیشتری برای آموزش و یادگیری خود دارند:

ارتباط بیشتر دانش‌آموز با کامپیوتر در این نوع آموزش موجب افزایش آگاهی‌ها و توانایی‌های آنها در استفاده و کار با کامپیوتر می‌شود و از این طریق سواد کامپیوتری آنان افزایش می‌یابد.

معلمان این مدارس می‌توانند تکالیف هر دانش‌آموز را به تفکیک اعلام و دریافت کنند و نمره دهد.

معلمان این مدارس می‌توانند توصیه‌های لازم را به دانش‌آموز داشته و به والدین از میزان پیشرفت فرزندشان گزارش دهد.

• مدرسه مجازی امکان استفاده معقول‌تر از کامپیوتر و اینترنت را فراهم کرده است:

این درحالی است که کامپیوتر و اینترنت به خانه‌های ما راه پیدا کرده و روز به روز استفاده از بازی‌های کامپیوتری و تفریحی افزایش می‌یابد. مدرسه مجازی با ایجاد امکان آموزش الکترونیکی از طریق کامپیوتر و اینترنت استفاده مناسب‌تری از این دو به دست می‌دهد.

• روز کارمند

همه ساله در هفته دولت روز 4 شهریور به روز کارمند اختصاص می‌یابد و در این روز به منظور تجلیل از کارگزاران دولت جمهوری اسلامی و ارج نهادن به خدمت، با تبیین ملاک های انتخاب، کارمندان نمونه به عنوان نمایندگان خیل عظیم کارکنان نظام در اقصی نقاط کشور، انتخاب و مورد تشویق و تقدیر قرار می‌گیرند.

کارمندی در مفهوم جدید با رشد سرمایه‌داری و پس از انقلاب صنعتی شکل گرفت. دانشگاه‌های غرب که تامین‌کننده نیاز جریان تولید صنعتی بودند تربیت کارمندان را بر عهده گرفتند. جامعه‌شناسان مارکسیستی اصولاً قائل به وجود قشری به نام کارمند نیستند و جامعه را به دو طبقه کارگر و سرمایه‌دار تقسیم می‌کنند. اما جامعه‌ شناسان سرمایه‌داری قشر کارمند را یکی از طبقات چندگانه می‌دانند که از طبقات متوسط است.

• تاریخچه پیداش شغل کارمندی

منشاء پیدایش کارمندان دولتی را باید در دربارها جستجو کرد که پادشاهان افراد خاصی را که دارای مهارت‌های لازم بودند بطور درازمدت -در قالب مزد زمانی- استخدام کردند، و آنان را به نظام ارزشی خود وفادار ساختند. با جایگزینی حکومت‌های جمهوری به جای پادشاهی، این کارمندان باید علاوه بر داشتن مهارت‌های لازم، وفاداری خود را به نظام حکومتی نیز آشکار می‌ساختند.

اما در خصوص کارمندان خصوصی، پس از انقلاب صنعتی بنگاه‌های تولیدی به افرادی که به شکل پیوسته در خدمتشان باشد نیازمند شدند و چنین کسانی را استخدام کردند. رفته‌رفته با تقویت این نیاز، ملاک‌ها و معیارهای پذیرش سخت‌تر می‌شد. تا اینکه موسسات آموزشی به مرکزی برای آموزش دانش‌های لازم به منظور ورود به مشاغل تبدیل شدند تا جایی که بیش‌تر افرادی که در پی شغل کارمندی بودند به این موسسات رجوع می‌کردند و پس از تحصیل و بدست آوردن مدارک لازم، برای استخدام مراجعه می‌کردند.

با گسترش جامعه صنعتی شمار کارمندان نسبت به کارگران به سرعت افزایش یافت، تا جایی که کارمندان به اهمیت اجتماعی، سیاسی و اقتصادی قابل توجهی رسیدند و علاوه بر دریافت حقوق مناسب، به پست‌ های  اجرایی متناسب رسیدند.

در ایران، اول شهریور ماه، همزمان با زادروز بوعلی سینا، به پاس تألیفات و خدمات وی، به علوم پزشکی و فعالیت وی در این رشته، و تجلیل از پزشکان، روز پزشک نام گذاری شده‌است. در کشورهای دیگر، روزهای دیگری، با توجه به رویدادهای محلی برای این مناسبت در نظرگرفته شده‌اند.

در فرهنگ اسلامی، ارزش دانش گرانقدر پزشكی و فعاليت حرفه‌ای طبيب تا بدان اندازه والا و عظيم است كه طبيب مظهر اسم شريف محيی و احياء گری معرفی شده است و همچنين در متن فرهنگ و حيات اجتماعی مردمان اين مرز و بوم نيز طبيب و طبابت از جايگاه ويژه و اهميت والايي برخوردار بوده است تابدان اندازه كه بيماران و دردمندان نه فقط برای جستجوی تسكين و درمان دردهای جسمانی خويش، كه بلكه در مقام مشاوره و هدايت جويی در همه ابعاد زندگی فردی و اجتماعی خود به حكيم و طبيب متوسل می‌گرديده‌اند.

چرا كه حكيم و طبيب در افق نگاه و قضاوت آنان شخصيتی مبـّرز و برخوردار از دانش فقهی و پزشكی و آراسته به فضائل والای اخلاقی بوده است و نماد برجسته و الگوی بارز چنين انديشوران دلسوز و عالمان فرزانه در تاريخ پر فروغ اين سرزمين، طبيب نامور و نابغه بزرگ ايرانی، شيخ الرئيس ابوعلی سينا بود كه بدليل ارتباطش با خدا و مكتب وحی نور حكمت الهی در دل او درخشيد و به حكيم الهی تبديل شد.

پزشکی ابن سینا

ابوعلی سینا حکیم، فیلسوف، طبیب و دانشمند بزرگ ایرانی که در جهان غرب به نام (Avicenna) و با لقب “امیر پزشکان” شناخته شده است، در ۳۷۰ قمری (۱ شهریور ۳۵۹) در شهر بخارا به دنیا آمد.

ابوعلی سینا، نه تنها یکی از بزرگ‌ترین فیلسوفان جهان، بلکه یکی از برجسته‌ترین چهره‌های تاریخ پزشکی در همه دوران هاست. مهم‌ترین اثر وی در پزشکی، کتاب قانون (القانون فی الطب) است که آن را پیش از سال 406 هجری قمری، یعنی در حدود 35 سالگی تألیف کرده است. این کتاب طی چندین سده، چه در سرزمین‌های اسلامی و چه در اروپای سده‌های میانه، همه کتاب‌های دیگر را در سایه خود نهاده بود.

اعتبار و شهرت کتاب قانون در محافل پزشکی جهان اسلام تا بدان جا رسیده بود که نظامی عروضی درباره آن چنین می‌گوید: « اگر بقراط و جالینوس زنده شوند، روا بُوَد که پیش این کتاب سجده کنند ». البته ابن سینا به جز قانون، کتاب‌های دیگری هم در علم پزشکی نوشته است؛ کتاب‌هایی مانند الارجوزةٌ فی الطب که در قالب شعر نوشته شده و خلاصه مطالب کتاب قانون است، مقالة فی احکام الادویه القلبیه، رساله فی الفَصد، رساله فی القولنج و… .

درحسرت دیدار تو بگذار بمیرم

دشوار بود مردن و روی تو ندیدن

بگذار به دلخواه تو دشوار بمیرم

بگذار که چون ناله مرغان شباهنگ

در وحشت و اندوه شب تار بمیرم

سیمین خلیلی معروف به « سیمین بهبهانی » فرزند عباس خلیلی (شاعر و نویسنده و مدیر روزنامه اقدام) است. سیمین بهبهانی از چهره‌های ماندگار و شاعر ارزنده و صاحب سبک درعرصه غزل فارسی و همچنین از زنان پیشرو و سنت ستیز معاصر است که در زمینه حقوق بشر و حقوق زنان نیز فعالیت می‌کند. سیمین بهبهانی به خاطر سرودن غزل فارسی در وزن‌های بی سابقه به « نیمای غزل » معروف است.

سیمین بهبهانی بانوی غزل ایران در 15 مرداد ماه به کما رفت و در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان بستری شد و در نهایت بامداد سه‌شنبه 28 مرداد ماه 1393 به علت ایست قلبی و تنفسی درگذشت.

آثار سیمین بهبهانی:

– سه تار شکسته (۱۳۳۰/۱۹۵۱)

– جای پا (۱۳۳۵/۱۹۵۴)

– چلچراغ (۱۳۳۶/۱۹۵۵)

– مرمر (۱۳۴۱/۱۹۶۱)

– رستاخیز (۱۳۵۲/۱۹۷۱)

– خطی ز سرعت و از آتش (۱۳۶۰/۱۹۸۰)

– دشت ارژن (۱۳۶۲/۱۹۸۳)

– گزینه اشعار (۱۳۶۷)

– درباره هنر و ادبیات (۱۳۶۸)

– آن مرد، مرد همراهم (۱۳۶۹)

– کاغذین جامه (۱۳۷۱/۱۹۹۲)

– کولی و نامه و عشق (۱۳۷۳)

– عاشق تر از همیشه بخوان (۱۳۷۳)

– شاعران امروز فرانسه (۱۳۷۳) [ترجمه فارسی از اثر پیر دوبوادفر ، چاپ دوم :۱۳۸۲]

– با قلب خود چه خریدم؟ (۱۳۷۵/۱۹۹۶)

– یک دریچه آزادی (۱۳۷۴/۱۹۹۵)

– مجموعه اشعار (۲۰۰۳)

– یکی مثلا این که(۲۰۰۵)

جوایز سیمین بهبهانی :

• سال ۱۳۷۸ اهدای مدال کارل فون اوسی یتسکی از طرف سازمان جهانی حقوق بشر در برلین  .

• ۱۳۷۸ جایزه لیلیان هیلمن / داشیل هامت را سازمان دیدبان حقوق بشر به وی اعطا کرد.

• سال ۲۰۰۸ نخستین دوره جایزه بیتا برگزار و جایزه به سیمین بهبهانی اهدا شد.

• ۱۳۸۷ جایزه سیمون دوبوار برای آزادی زنان 

• سال ۱۳۹۲ جایزه یانوش پانونیوش از سوی انجمن قلم مجارستان، در شهر پچ کشور مجارستان با حضور سیمین به وی اهدا شد.